wpychać


wpychać
wpychać {{/stl_13}}{{stl_8}}cz. ndk VIIIa, wpychaćam, wpychaća, wpychaćają, wpychaćany {{/stl_8}}– wepchać {{/stl_13}}{{stl_8}}dk VIIIa {{/stl_8}}{{stl_7}}, {{/stl_7}}{{stl_22}}wepchnąć {{/stl_22}}{{stl_8}}dk IVa, wpychaćnę, wpychaćnie, wpychaćnij, wpychaćnął, wpychaćnęli, wpychaćnięty {{/stl_8}}{{stl_20}}
{{/stl_20}}{{stl_12}}1. {{/stl_12}}{{stl_7}}'pchając, powodować, że coś znajdzie się w czymś, najczęściej zamkniętym; wtłaczać, wciskać': {{/stl_7}}{{stl_10}}Wpychać ubrania do walizki. Wepchać kogoś do pokoju. Wepchnąć książkę na półkę. {{/stl_10}}{{stl_20}}
{{/stl_20}}{{stl_12}}2. {{/stl_12}}{{stl_8}}pot. {{/stl_8}}{{stl_7}}'natrętnie, notorycznie zmuszać kogoś do przyjęcia czegoś': {{/stl_7}}{{stl_10}}Wpychać komuś łapówkę. Wepchnąć komuś kiepski towar. {{/stl_10}}{{stl_20}}
{{/stl_20}}{{stl_12}}3. {{/stl_12}}{{stl_8}}pot. {{/stl_8}}{{stl_7}}'umieszczać kogoś gdzieś, nie zawsze w sposób legalny, uczciwy': {{/stl_7}}{{stl_10}}Wpychać kogoś na intratną posadę. Wepchać kogoś na wyższą uczelnię. {{/stl_10}}

Langenscheidt Polski wyjaśnień. 2015.

Look at other dictionaries:

  • wpychać — Wepchnąć komuś słowa do gardła zob. słowo 31 …   Słownik frazeologiczny

  • wpychać — → wepchnąć …   Słownik języka polskiego

  • wpychać się – wepchać się, wepchnąć się — {{/stl 13}}{{stl 20}} {{/stl 20}}{{stl 12}}1. {{/stl 12}}{{stl 7}} pchając się, wchodzić do zatłoczonego pomieszczenia, pojazdu itp.; wciskać się : {{/stl 7}}{{stl 10}}Wpychać się do wagonu. Wepchać się do nabitej sali. {{/stl 10}}{{stl 20}}… …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • wepchnąć — dk Va, wepchnąćpchnę, wepchnąćchniesz, wepchnąćchnij, wepchnąćpchnął, wepchnąćpchnęła, wepchnąćpchnęli, wepchnąćpchnięty, wepchnąćpchnąwszy rzad. wepchać dk I, wepchnąćpcham, wepchnąćpchasz, wepchnąćpchają, wepchnąćpchaj, wepchnąćpchał,… …   Słownik języka polskiego

  • ładować — ndk IV, ładowaćduję, ładowaćdujesz, ładowaćduj, ładowaćował, ładowaćowany «napełniać coś czymś, składać coś do czegoś, na coś w celu przewiezienia, wysłania dokądś; pakować» Ładować coś do torby, do kufra. Ładować coś na wozy, na samochody. ∆… …   Słownik języka polskiego

  • pakować — ndk IV, pakowaćkuję, pakowaćkujesz, pakowaćkuj, pakowaćował, pakowaćowany 1. «układać coś (rzeczy, towary) w paczkę, wkładać coś do walizki, do skrzyni itp. w celu wysłania, przewiezienia, zabrania w podróż» Pakować bieliznę, ubranie do walizki.… …   Słownik języka polskiego

  • pchać — ndk I, pcham, pchasz, pchają, pchaj, pchał, pchany pchnąć dk Va, pchnę, pchniesz, pchnij, pchnął, pchnęła, pchnęli, pchnięty, pchnąwszy 1. «posuwać coś, rzadziej kogoś przed sobą; napierając na coś przesuwać» Pchać taczki, wózek. Pchnąć drzwi.… …   Słownik języka polskiego

  • tkać — ndk I, tkaćam, tkaćasz, tkaćają, tkaćaj, tkaćał, tkaćany 1. «sporządzać tkaninę, wyrób z przędzy na krosnach przeplatając nitki osnowy nitkami wątku» Tkać kilim z wełny. Tkać serwety w piękne wzory, w kwiaty. Materiał ręcznie tkany. ∆ przestarz.… …   Słownik języka polskiego

  • tłoczyć — ndk VIb, tłoczyćczę, tłoczyćczysz, tłocz, tłoczyćył, tłoczyćczony 1. «uzyskiwać coś przez wyciskanie, wygniatanie za pomocą prasy» Tłoczyć olej z oliwek, ze słonecznika. 2. «wpychać do czegoś siłą ciśnienia ciecze lub gazy; napełniać coś za… …   Słownik języka polskiego

  • w- — 1. «przedrostek tworzący czasowniki pochodne (a także inne wyrazy z nimi związane); nadaje im następujące odcienie znaczeniowe, uzupełniające znaczenie czasownika podstawowego» a) «wprowadzenie, włożenie, wniknięcie do wnętrza czegoś, np. wbić,… …   Słownik języka polskiego